شبکه های بی سیم

امروزه Wireless  جای خود را در میان تکنولوژی های مختلف شبکه باز کرده و با قابلیت و امکاناتی که دارد هر روز بر تعداد طرفداران خود می افزاید. شبکه های بی سیم یا Wireless Networks  از استاندارد  802.11  استفاده می کنند و باالتبع تمامی قطعات بی سیم شبکه برای اتصال به شبکه های بی سیم، باید از  802.11  پیروی کنند.

تکنولوژیWireless  ابتدا فقط روی گوشی های موبایل، کامپیوترهای کتابی (Notebook) و PDA  پیاده شده بودند که در آن از اشعه مادون قرمز استفاده می شد. این تکنولوژی دارای محدودیت هایی بود. به عنوان مثال، یک محدودیت بزرگ آن این بود که دو دستگاه مورد نظر برای ارتباط حتما باید روبروی هم قرار می گرفتند تا به اصطلاح همدیگر را ببینند. علاوه بر این مادون قرمز در آن واحد فقط می تواند دو دستگاه را به هم وصل کند. وجود این محدودیت ها باعث شد استفاده از مادون قرمز نتواند جای خود را در شبکه های بی سیم باز کند. با خارج شدن مادون قرمز، تکنولوژی های Bluetooth  و امواج رادیویی (Radio waves) وارد صحنه شدند. لازم به ذکر است که استاندارد  802.11  از امواج رادیویی برای برقراری ارتباط استفاده میکند.

هرچند که Bluetooth  و استاندارد  802.11  از امواج رادیویی (حتی با یک فرکانس) استفاده میکنند، ولی هر کدام برای اهداف خاص و متفاوتی ساخته شده اند. Bluetooth  برای ارتباط دستگاه های شخصی مانند گوشی های تلفن، PDA  ها، Notebook  ها و ... که زیاد از هم دور نیستند، طراحی شده است. البته Bluetooth  برای ارتباط بین PC  ها نیز استفاده می شود که به نسبت  80.11  دارای سرعت و برد کمتری است و در کل میتوان آن را جانشین مادون قرمز دانست.

استاندارد  802.11  راه حلی مناسب و شاید بهترین راه حل برای شبکه های کامپیوتری بی سیم است. این تکنولوژی از بردی طولانی و سرعت و تعداد کاربران بیشتری پشتیبانی میکند. اگرچه  802.11  امکان برقراری ارتباط بین کامپیوترها را بدون سیم فراهم می نماید، اما سیسیستم عامل ها به آن مانند یک اترنت معمولی نگاه میکنند و برای ارتباط از پروتکل ها و قوانین اترنت استفاده می کنند. 802.11  تمامی خصوصیات اترنت را به ارث برده و بنابراین می تواند خیلی سریع و بدون هیچ مشکلی جانشین شبکه های با سیم اترنتی شود.